او به تفرقه - يعنى خلق - پس نمىبيند گرداننده [ را ] غير او در هر گردانيدنى . اين وقتى است كه عطف كرده شود « معرفته » را بر « شهودك » ؛ يعنى معرفت تو او را ؛ و ممكن است كه نصب داده شود تا عطف باشد بر « انفراد الحقّ » « 1 » يعنى شهود تو معرفت حقّ را به تصريف كسى كه مىگرداند او را به سوى تفرقه يا به سوى جمع ؛ يعنى شهود تو آنكه خداى تعالى عارف است به حكم تصريفش ايشان را بر وفق مشيّتش .

--> ( 1 ) . اصل : انفراد به حقّ .